Grote klappen in CO2-reductie
Bouwnieuws | Door de redactie
Geplaatst: 29-04-2011
Huizen en kantoren zijn op dit moment nog verantwoordelijk voor circa veertig procent van de Nederlandse CO2-uitstoot. In het klimaatakkoord dat gemeenten en Rijk zijn overeengekomen, is afgesproken dat dit aandeel fors omlaag moet. Verdere aanscherping van de wettelijke norm voor de energieprestatie van gebouwen (energieprestatiecoëfficient EPC) past daar bij.Door Steffart Buijs
Met ingang van dit jaar is de EPC naar 0,6 gegaan. In 2020 moet deze zelfs ‘nul’ zijn, wat neerkomt op compleet energieneutrale woningbouw. Voor Nuon een van de redenen om sinds een aantal jaar serieus in te zetten op collectieve warmte als duurzaam alternatief. Henk Dekker, directeur Nuon Warmte: “Gemeenten vinden het onacceptabel als een naburige centrale warmte staat weg te kieperen in de lucht of in het water. Wij bieden met collectieve warmte een duurzame oplossing. Het is een beproefde techniek en een rendabele methode om op grote schaal klappen te maken in CO2-reductie.” Gemiddeld genomen staat de CO2-reductie bij de verwarming van één huis met duurzame warmte, gelijk aan het plaatsen van 55 zonnepanelen of het vermijden van 11.000 autokilometers. Gemeenten zien dan ook hun kans schoon om op die manier lokale klimaatdoelen in te vullen. Inmiddels zijn in circa veertig gemeenten naar schatting ruim 560.000 woningen aangesloten op een vorm van collectieve warmtevoorziening. En dat aantal stijgt snel.
Optimaal
Een goed voorbeeld op het gebied van grootschalige duurzame warmte is de gemeente Rotterdam. In Rotterdam Zuid worden oude woningen gesloopt. Er komen 20.000 tot 30.000 nieuwe woningen voor in de plaats. Tegelijkertijd wordt een netwerk voor duurzame stadswarmte aangelegd door – in dit geval – Nuon Warmte. De investeringsbeslissing hiervoor is onlangs genomen. Ook Almere heeft collectieve warmte àls energievoorziening omarmd. Het in aanbouw zijnde warmteoverdrachtstation (WOS) in Almere Poort is met een capaciteit van 180Mw op zich al indrukwekkend, maar volgens de directeur van Nuon Warmte toch slechts een puzzelstuk in een veel grotere puzzel. Dekker hierover: “We realiseren hier een grootschalige infrastructuur van transportleidingen om grote delen van Amsterdam en Almere te kunnen bedienen met restwarmte vanuit energiecentrales.”Door de elektriciteits productie én het opvangen van restwarmte te combineren, is er volgens Dekker sprake van een energetisch optimale situatie.
Voorstander
Steeds meer gemeenten afficheren zich met collectieve warmte als duurzaam alternatief, maar hoe staan projectontwikkelaars en corporaties er tegenover? Bij woningbouwcorporatie Ymere, die tevens een bedrijfsonderdeel project- en gebiedsontwikkeling heeft, is het intern regelmatig onderwerp van discussie. Directeur Pablo van der Laan: “Collectief of individueel; dat vraagstuk duikt bij elk nieuw te bouwen complex weer op. Daarin speelt soms ook de angst mee dat bewoners toch liever ‘gewoon een woning met een hr-keteltje’ willen.” Toch is Ymere voorstander van collectieve warmte. “We hebben duidelijk gekozen voor energiebesparing en verduur zaming van onze woningvoorraad. In dat kader zijn we voorstander van stadswarmte, maar wordt de afweging op projectniveau gemaakt”, benadrukt Van der Laan. Doorslaggevend is voor Ymere dat het een veilig en onderhoudsarm systeem betreft. Voor de toekomst komt daar bij dat een warmtenet makkelijk verder te verduurzamen is, door het bijvoorbeeld te combineren met energie opwekking via een biocentrale. “We durven een aansluiting op een warmtenet met droge ogen aan de man te brengen. De regelbaarheid, het comfort en individuele bemetering van de nieuwe systemen zijn goed. Voor ons keiharde eisen.”
Waardering
Dat de wereld van de projectontwikkelaar een andere is dan die van de gemeenten, beaamt Dekker van Nuon Warmte. “Waar de laatste bezig is met klimaatdoelen, richt de eerste zich op de koper of huurder. Bewoners zijn doorgaans niet erg gevoelig voor het argument dat hun huis energieneutraal is. Veel mooier zou het zijn als de CO2-besparing van een collectieve warmte behalve een immateriële ook materiële waarde krijgt”, stelt hij. “Hopelijk komt zo’n materiële waardering er. Dat kan bijvoorbeeld door in het EPC een plek in te ruimen voor aansluiting op collectieve warmte.” Ook op een ander punt ziet Dekker graag aanpassing van de EPC-waardering. “Je loopt nu het risico dat een projectontwikkelaar via stadswarmte al zo veel aan de prestatie-eisen op het vlak van energie tegemoetkomt dat hij kan besparen op onder meer isolerende maatregelen. Dan schiet je alsnog het milieudoel voorbij. Een schilindex kan dit voorkomen, hierbij is de minimale isolatiewaarde van de gevels, daken en vloeren vastgesteld en is een woning dus altijd goed geïsoleerd.”
Marginaal
“Commercieel gezien is investeren in stadswarmte een zaak van lange adem”, weet Dekker. “Het rendement is in de eerste jaren marginaal, pas na een jaar of tien, vijftien is er een omslagpunt. Het is echt inves teren in de toekomst.” Die ziet de directeur van Nuon Warmte overigens met vertrouwen tegemoet. “Door netverdichting gaat het rendement van een bestaand warmtenet omhoog. Ook de stijging van de kostprijs van fossiele brandstoffen draagt eraan bij dat de positie van collectieve warmte alleen maar beter wordt.”
Overig Bouwnieuws
|
|